Beethoven student challenge 2026
“We zijn allemaal mbo Zuid-Holland.”
Met die oproep nodigde Dennis Koeman de studenten uit om twee dagen over de grenzen van hun school en opleiding heen te werken. Samen een probleem onderzoeken, kennis uitwisselen en oplossingen ontwikkelen. Daarna neemt iedereen die ervaring mee terug naar de opleiding.
Dat krijgt op 28 en 29 oktober vorm tijdens de Beethoven Student Challenge 2026 bij TU Delft Campus Den Haag. Studenten van ROC Mondriaan, de Leidse Instrumentmakers School, mboRijnland, Techniek College Rotterdam en Da Vinci College werken in teams aan een opdracht van Van Straten Medical: ontwerp een console op wielen voor een robotarm die de assemblage van instrumentnetten kan ondersteunen.
Beethoven Zuid-Holland brengt hiervoor studenten, docenten, Van Straten Medical en TU Delft Learning for Life samen. De opdracht sluit aan op het afstudeeronderzoek van Roos Gravenberch aan TU Delft.
Hieronder de bijdragen uit de opening en het vervolgprogramma.
Stef Smits — samenwerking tussen scholen zichtbaar maken
Stef benadrukte dat de teamindeling een keuze is: studenten werken samen met deelnemers van andere scholen. De samenwerking tussen de vijf scholen vormt volgens hem een basis voor Beethoven in de regio. Tijdens deze challenge krijgt die samenwerking vorm op de werkvloer, waar studenten samen aan een ontwerp werken.
Hij erkende dat samenwerken met mensen die je nog niet kent even wennen kan zijn. De uitnodiging was om die samenwerking aan te gaan en elkaar tijdens het werk te leren kennen.
Ook lichtte hij toe waarom twee filmploegen beide dagen vastleggen. Het materiaal moet toekomstige studenten laten zien wat een opleiding in techniek biedt en waarvoor zij hun kennis kunnen inzetten. De challenge krijgt daarmee ook een functie in de voorlichting over studiekeuze. Studenten die bezwaar hebben tegen filmen, kunnen dat aangeven.
Joost van der Veen — van een potlood tot ASML draait productie om samenwerking
Joost, programmamanager Beethoven Zuid-Holland, plaatste de challenge in de opgave om meer technici op te leiden en de groei van de chipsector mogelijk te maken. Zijn voorbeelden maakten duidelijk hoe productie afhankelijk is van kennis, vakmanschap en samenwerking in een keten.
Hij begon met een potlood. Daarachter zitten grondstoffen, gereedschappen, vervoer, fabrieken en energievoorziening. Vervolgens trok hij de lijn naar de lithografiemachines van ASML, waarvoor onderdelen en expertise uit een netwerk van bedrijven samenkomen. In beide gevallen ontstaat het product doordat mensen hun kennis en werk op elkaar afstemmen.
Die afhankelijkheid verbond hij aan de opdracht voor de studenten. Zij werken aan een probleem van een opdrachtgever. Dat vraagt om onderzoek naar de oorzaken, het verkennen van oplossingen en het organiseren van het werk binnen het team.
Joost benadrukte ook het proces van ontwerpen, bouwen, testen en verbeteren. Een aanpak kan mislukken. Dan gaat het erom door te werken, elkaar te helpen en te bepalen wat anders moet. De waarde van de challenge zit daarmee zowel in het ontwerp als in het vermogen om samen tot een oplossing te komen waar Van Straten Medical iets aan heeft. Daarna verklaarde hij de hackathon voor geopend.
Bart van Straten — groei opvangen, handwerk verminderen en ontwerpen voor hergebruik
Bart gaf de opdracht een aanleiding vanuit de productie. Van Straten Medical moet volgens hem doorgroeien naar 1.000 instrumentensets per maand. Het monteren van de fixatieonderdelen in de instrumentnetten gebeurt grotendeels met de hand. Dat vraagt tijd. Verschillen in werkmethoden kunnen bovendien verschillen tussen sets opleveren.
Hij liet zien waarom die fixatie ertoe doet. Een plaats voor ieder instrument helpt zichtbaar te maken of een set compleet is. De positionering ondersteunt de reiniging, beschermt instrumenten tegen beschadiging en kan de volgorde van gebruik tijdens een operatie aangeven.
Daarna doorliep hij het productieproces: van ontwerp en het snijden van siliconen en RVS tot positioneren, boren, popnagelen, markeren en controleren. Zo kregen studenten zicht op de handelingen waarvoor hun console en de robotarm uiteindelijk ondersteuning moeten bieden. Bart ziet automatisering als een manier om de groei op te vangen en medewerkers te ontlasten.
Hij verbond de opdracht ook aan de ontwikkeling van de zorg. Met de opkomst van robotondersteuning veranderen instrumenten en werkprocessen. Dat vraagt volgens hem om technici die deze technologie begrijpen en ermee kunnen werken.
Daarnaast vroeg Bart aandacht voor circulariteit vanaf het begin van het ontwerp. Denk na over materiaalgebruik, levensduur, reparatie, demontage en hergebruik. Zijn voorbeelden lieten zien hoe verbindingen en materiaalkeuzes bepalen of onderdelen later opnieuw kunnen worden gebruikt. Met Fairphone illustreerde hij hoe een ontwerp de hele levenscyclus kan meenemen.
Voor de studenten koppelde hij dit aan hun aanpak: formuleer eerst het probleem, maak het concept zichtbaar, bouw een prototype, bepaal hoe je het kunt testen en verwerk de feedback.
Roos Gravenberch — onderzoeken welke taak zich als eerste laat robotiseren
Roos lichtte toe hoe haar afstudeeronderzoek binnen de master Biomedical Engineering aan TU Delft aansluit op de challenge. Zij brengt de productielijn van Van Straten Medical in kaart en onderzoekt welke taak als eerste voor robotisering in aanmerking komt. Vervolgens wil zij de eisen bepalen en de haalbaarheid testen.
Ze maakte duidelijk waarom dit onderzoek nodig is. Klanten vragen om variatie in instrumentnetten en de plaatsing van componenten. Per uitvoering worden soms weinig stuks besteld. Ook veranderen de positie en oriëntatie van een net tijdens het werk. Bij het popnagelen kunnen medewerkers onderdelen nog moeten verschuiven om gaten op elkaar te laten aansluiten. Een robot moet met die omstandigheden kunnen omgaan.
De bijdrage van de studenten richt zich op de console onder de robotarm. Die moet naast een medewerker en een werkstation kunnen functioneren. Stabiliteit, bevestiging, bereikbaarheid en de indeling van de werkruimte horen daarom bij het ontwerp.
Roos verduidelijkte tijdens de vragenronde ook de functie van de wielen. Verplaatsbaarheid biedt onder meer de mogelijkheid om de installatie opnieuw te positioneren als de indeling van de werkplaats verandert. De robot is bedoeld voor een taak binnen het proces. Welke taak dat wordt, onderzoekt zij nog.
De studenten werken zo aan een onderdeel dat aansluit op onderzoek en productie. Hun voorstellen kunnen helpen om de eisen, mogelijkheden en afwegingen voor die console verder te verkennen.
Dennis Koeman — twee dagen samen mbo Zuid-Holland
Dennis gaf de samenwerking een identiteit: “We zijn allemaal mbo Zuid-Holland.” Voor twee dagen vroeg hij studenten om verder te kijken dan hun school of vakgebied. Zij brengen kennis mee, leren van andere opleidingen en nemen die ervaring na afloop mee terug.
Hij benoemde dat ook de organisatoren in deze setting samen leren. De scholen hebben hun werkwijzen en zijn niet vanzelf gewend aan elkaars aanpak. Volgens Dennis is dit de eerste keer dat zij in deze setting met alle scholen samen werken. Het programma en de handreiking bieden een route naar tekeningen, modellen en pitches die de opdrachtgever verder helpen.
Zijn oproep aan de teams was om eerst vast te stellen wat zij uit de toelichting hebben gehaald en welke informatie nog ontbreekt. Vragen stellen hoort bij de opdracht. Docenten, Bart en Roos zijn aanwezig om mee te denken en toelichting te geven.
Dennis maakte ook duidelijk dat studenten hun ideeën binnen twee dagen zichtbaar moeten maken. Naast het CAD-model en de visualisatie kunnen zij met materialen ter plekke een mock-up of prototype bouwen. Zo kunnen teams laten zien hoe hun oplossing eruitziet en hun ontwerpkeuzes bespreken.
Zijn bijdrage verbond daarmee de samenwerking tussen scholen aan het werk van ieder team: kennis delen, vragen stellen, iets maken en laten zien wat dat voor de opdrachtgever kan betekenen.
Programma 28 en 29 oktober
Woensdag 28 oktober: teams analyseren het probleem, ontwikkelen ideeën en kiezen een concept. Om 16.30 uur presenteren zij hun voortgang en een schets van het prototype. Het dagprogramma eindigt om 17.00 uur.
Donderdag 29 oktober: vanaf 09.00 uur werken teams hun ontwerpen en prototypes uit, met begeleiding van experts. De eindpresentaties beginnen om 14.30 uur. Om 16.00 uur volgen het juryberaad en de borrel. De prijsuitreiking staat gepland om 16.30 uur, met afsluiting en netwerken vanaf 17.00 uur.
Elk team levert een CAD-model in .stp, een overzicht van de functies, een visualisatie van de robotintegratie en een prototype of mock-up. In een pitch van circa drie tot vier minuten onderbouwen studenten hun ontwerpkeuzes.
De jury kijkt onder meer naar haalbaarheid, maakbaarheid, veiligheid, duurzaamheid, onderbouwing, samenwerking en waarde voor de opdrachtgever. Teams moeten daarbij het geheel meenemen: mensen, werkproces, omgeving, materialen en kosten.
